Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ 5Ης ΙΟΥΛΙΟΥ

H EΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ 5Ης ΙΟΥΛΙΟΥ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σε αυτά τα χώματα που σήμερα ζούμε και περπατάμε, για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, ο «ιδεολόγος» της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, ο φιλόσοφος Πρωταγόρας διακήρυξε «Πάντων μέτρον ‘Ανθρωπος».

Ο ελληνικός λαός, σε ένα από τα πιο κρίσιμα και δραματικά σταυροδρόμια μιας ιστορίας πολλών χιλιάδων χρόνων, για την οποία δικαιολογημένα πρέπει να νοιώθει περήφανος, καλείται, την ερχόμενη Κυριακή, να αποφασίσει πάλι αν πάντων μέτρον άνθρωπος, ή πάντων μέτρον χρήμα, όπως είναι το κεντρικό «σύνθημα» και «πιστεύω» της παγκόσμιας χρηματιστικής ολιγαρχίας, των ευρωπαϊκών «ελίτ» και των εγχώριων παραφυάδων που του επιτίθενται. Και, δια μέσου αυτού, στις κοινωνικές και δημοκρατικές κατακτήσεις όλων των Ευρωπαίων μετά τη νίκη του 1945 επί του φασισμού, αν όχι μετά από τη Γαλλική Επανάσταση.

Για τους ανθρώπους, τις κοινωνίες, τα έθνη έρχονται μερικές στιγμές που πρέπει να αποφασίσουν «με ποιόν θα πάνε και ποιόν θα αφήσουν». Η στιγμή αυτή ήρθε για τον ελληνικό λαό. ‘Ηρθε η στιγμή να αποφασίσει οριστικά ότι χάθηκε η «Αλεξάνδρεια» μερικών δεκαετιών σχετικά ήρεμης και δημοκρατικής ευημερίας, που ακολούθησαν την πτώση της δικτατορίας το 1974 και την ένταξη στην ΕΟΚ το 1981. Το πραγματικό ερώτημα μπροστά του είναι αν θα εγκαταλείψει  με αξιοπρέπεια αυτή την Αλεξάνδρεια, όπως τον καλεί ο μεγάλος Ποιητής του, αν θα πάρει τον δύσκολο και επικίνδυνο δρόμο για ένα καινούριο μέλλον, μια καινούρια προοπτική για τη χώρα του ή αν θα διαλυθεί υποδουλωνόμενος.

1940, 2004, 2015

Η σημασία της απάντησης που θα δώσουν οι ‘Ελληνες στο τελεσίγραφο των δανειστών δεν είναι μικρότερη από τη σημασία της απάντησης που έδωσαν στο τελεσίγραφο του Μπενίτο Μουσολίνι, στις 28 Οκτωβρίου του 1940, οδηγώντας στην πρώτη νίκη των Συμμάχων στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και σε μια κρίσιμη ίσως για την ίδια την έκβαση του πολέμου καθυστέρηση της γερμανικής επίθεσης κατά της ΕΣΣΔ. Και που ανάγκασε τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, έναν άνθρωπο που φημιζόταν για την εύστοχη ακρίβεια των λόγων του, καθόλου φίλο των Ελλήνων, να πει: «δεν είναι οι ‘Ελληνες που αγωνίζονται σαν ήρωες, είναι οι ήρωες που αγωνίζονται σαν ‘Ελληνες».

Δεν έδωσε ο ελληνισμός αυτή την απάντηση στο τελεσίγραφο του Μουσολίνι γιατί συμπαθούσε  την ηγεσία του, ούτε γιατί βρισκόταν σε καλύτερη θέση από ότι σήμερα. Ούτε αντέταξε τη σημαντικότερη, αναλογικά με το μέγεθος της χώρας του,  αντίσταση σε όλη την κατεχόμενη από τους Ναζί Ευρώπη, γιατί τον ευνοούσαν οι συνθήκες και δεν είχε τίποτα να χάσει. Τάκανε αυτά, γιατί ένοιωθε, βαθιά μέσα του, ότι δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς αξιοπρέπεια. ‘Εχουμε, ως λαός, του κόσμου τα ελαττώματα. Αλλά δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι μερικές δεκαετίες καταναλωτισμού έφτασαν να υπονομεύσουν το φιλότιμο που μας διακρίνει στις κρίσιμες στιγμές.

Η σημασία ενός ‘Όχι το 2015 δεν είναι επίσης μικρότερη από τη σημασία του ‘Όχι που αντέταξαν οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας στο δημοψήφισμα του 2004, αρνούμενοι να υποταγούν στις παγκόσμιες πιέσεις για αποδοχή ενός σχεδίου που καταργούσε το ανεξάρτητο και δημοκρατικό κράτος τους. Δεν είναι μικρότερη από τη σημασία του ‘Όχι των Γάλλων και Ολλανδών (δημοψήφισμα του 2005), των Ιρλανδών (δημοψήφισμα του 2008) και των Ισλανδών (2010) στον «ευρωφιλελευθερισμό», έστω και αν αυτά τα ‘Όχι, εκτός του ισλανδικού,  προδόθηκαν μετά από τις ηγεσίες τους.

Το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των ‘Όχι, παρά τις διαφορές των περιστάσεων, ήταν η αντίθεση των λαών στην κατάλυση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας τους και της δημοκρατίας, στο μόνο πλαίσιο που αυτή εξακολουθεί κάπως να υφίσταται στον σημερινό κόσμο, στο επίπεδο του έθνους-κράτους. Αυτό επεχείρησε να κάνει το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο, το ίδιο η ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη στην Ευρώπη.

Αξιοπρέπεια

Αυτό που μας ρωτάει τώρα η Ιστορία, μέσω του ερωτήματος για την αποδοχή ή όχι του τελεσιγράφου των δανειστών, είναι αν εξακολουθούμε ή όχι να θεωρούμε την εθνική και ατομική μας αξιοπρέπεια, ως τη βασική αξία που επέτρεψε την επιβίωση του λαού μας και του πολιτισμού του, εν μέσω απίστευτων ηττών, απειλών και καταστροφών, επί μερικές χιλιάδες χρόνια. Πολλές φορές ηττηθήκαμε στο διάβα της Ιστορίας μας. Ποτέ όμως δεν υποδουλωθήκαμε με τη δική μας υπογραφή – γι’ αυτό ακριβώς υπάρχει σήμερα ελληνικό κράτος, έστω αυτό το μίζερο, άθλιο, αλλά το μόνο κράτος που διαθέτουμε. Θα υποφέρουμε ασφαλώς αν αντισταθούμε στη θέληση των ισχυρών. Αλλά που ακριβώς θα βρεθούμε χωρίς δικό μας κράτος, στο πέλαγος μιας βάρβαρης και ολοκληρωτικής παγκοσμιοποίησης, που προκαλεί την καταστροφή ολόκληρων εθνών;

Την Κυριακή δεν καλούμεθα μόνο να αποφασίσουμε αν αποδεχόμαστε το τελεσίγραφο των δανειστών. Καλούμεθα να αποφασίσουμε αν θεωρούμε την ύπαρξη στοιχειωδώς ανεξάρτητου και δημοκρατικού κράτους ως τη βασικότερη προϋπόθεση της εθνικής μας επιβίωσης. 

Πολλές φορές στην ιστορία λαοί κλήθηκαν να επιλέξουν μεταξύ καταστροφής και υποδούλωσης. Οι πιστωτές δεν μας θέτουν καν ενώπιον τέτοιου ερωτήματος. Θέλουν και την καταστροφή μας και την υποταγή μας! Το μόνο που μας «προσφέρουν» είναι η συνέχιση ενός «προγράμματος» που έχει ήδη προκαλέσει την αναμφισβήτητα, την αποδεδειγμένα, όπως παραδέχονται σχεδόν όλοι οι μεγάλοι οικονομολόγοι της Ευρώπης, της Αμερικής και της Ρωσίας, μεγαλύτερη οικονομική, κοινωνική και πολιτική καταστροφή στην Δυτική Ευρώπη μετά το 1945. Αντί να απολογούνται για μια τέτοια καταστροφή που προκάλεσαν, εμποδίζουν τώρα την ελληνική κυβέρνηση να πάρει έστω και στοιχειώδη μέτρα για να έχουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι λίγο φαί να φάνε, φάρμακα που χρειάζονται, ηλεκτρικό και θέρμανση, μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους, σκοτώνουν την ελπίδα ενός ολόκληρου λαού. Σε αυτά τα χέρια αφήσαμε να πέσει η σημερινή Ευρώπη!

Η διάψευση των αυταπατών

Πολλοί, της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβανομένης, έτρεφαν μέχρι τώρα τεράστιες ψευδαισθήσεις και, δυστυχώς, δεν έχουν απαλλαγεί από δαύτες ούτε και σήμερα. Πίστευαν ότι η ελληνική καταστροφή δεν είναι παρά μια «παρεξήγηση», ένα «λάθος» των κυρίαρχων ευρωπαϊκών ελίτ. Αλλά μετά την Δευτέρα 22 Ιουνίου και οι τελευταίες ψευδαισθήσεις θα έπρεπε να έχουν τελειώσει. Η ελληνική κυβέρνηση κατέθεσε στους «θεσμούς» μια πρόταση που εντασσόταν, δυστυχώς, απολύτως στη λογική του προγράμματος, που συνιστούσε μεγάλη απομάκρυνση από τις κύριες εξαγγελίες, επί τη βάσει των οποίων ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές. Αν γινόταν αποδεκτή, δεν θα έλυνε κανένα πρόβλημα. Για πολλούς, ήταν μια απαράδεκτη πρόταση «συνθηκολόγησης».

Πως αντιμετωπίστηκε από τους «πιστωτές» αυτή η πρόταση; Εξέφρασαν αρχικά την ικανοποίησή τους, γιατί επιτέλους ο «κακομαθημένος» ηγέτης μιας «κακομαθημένης» χώρας αρχίζει και «λογικεύεται». Μετά άρχισαν να του ζητάνε όλο και περισσότερες παραχωρήσεις! Του είπαν περίπου «δεν πιάνουμε αιχμαλώτους, θέλουμε πλήρη παράδοση και την αυτοκτονία σου»

Ενώπιον της πολιτικής αυτοκτονίας που ζητούσαν από  τον ίδιο και της εθνικής-κοινωνικής αυτοκτονίας που ζητούσαν από τη χώρα, ο Αλέξης Τσίπρας και οι στενότεροι συνεργάτες του, που μόνο ρήξη δεν ήθελαν και δεν ετοίμαζαν (αντίθετα κατηγορούσαν όλους όσους τους λέγαμε μετ’ επιμονής να ετοιμάζονται για τα χειρότερα), κατέφυγαν – ορθώς - στην προκήρυξη δημοψηφίσματος, μιας ιδέας που «κυκλοφορούσε» από το 2012 στα ηγετικά κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι τώρα η ώρα του ελληνικού λαού να απαντήσει αν δέχεται ή όχι το τελεσίγραφο. Ελπίζουμε ότι θα το απορρίψει με συντριπτική πλειοψηφία, αν και η επαμφοτερίζουσα στάση της ίδιας της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, η αδυναμία της να  υπερασπιστεί αποτελεσματικά την ίδια την επιλογή της κινδυνεύει να έχει καταστροφικά αποτελέσματα, ενισχύοντας τις αμφιβολίες και τον φόβο του πληθυσμού.

Οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αντιληφθούν ότι έχουν διαβεί τον Ρουβίκωνα. Τον διέβησαν όταν ζήτησαν την ψήφο του ελληνικού λαού για να σταματήσουν την καταστροφική μνημονιακή πορεία. Τον διέβησαν ξανά όταν αποφάσισαν να πάνε σε δημοψήφισμα. Με αυτόν τον τρόπο έκοψαν τις γέφυρες. Θα πνιγούν και θα μας πνίξουν αν δοκιμάσουν να πάνε πίσω.

Αν τώρα κυττάξουν πίσω, έστω κι εκεί που βρίσκονταν πριν από μια βδομάδα, θα παραλύσουν όπως η γυναίκα του Λωτ. Αν συνθηκολογήσουν, αν παραιτηθούν από τις συνέπειες των επιλογών που ήδη έκαναν, τότε δεν θα ηττηθούν απλώς, θα προσθέσουν τη γελοιοποίηση στην ήττα.

Ας μην έχει αυταπάτες ο Αλέξης Τσίπρας. Αν δειλιάσει τώρα, δεν θα του επιτρέψουν ούτε καν την σχετικά ήρεμη αποστρατεία του Γιώργου Παπανδρέου, που ήταν και παραμένει ένας άνθρωπος της «οικογένειας», του «διεθνούς συστήματος». Θα τον ξευτελίσουν και θα τον ρίξουν στα σκυλιά, για να αποδείξουν σε όλους τους Ευρωπαίους πολιτικούς και σε όλους τους λαούς της Ευρώπης, τι παθαίνουν όσοι δοκιμάζουν να αμφισβητήσουν τα αφεντικά.

‘Ένα δρόμο μόνο έχει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Να απαλλαγεί από όποιες ψευδαισθήσεις μπορεί ακόμα να έχει και να ολοκληρώσει το βήμα που έκανε, παίρνοντας όλα τα μέτρα που χρειάζεται, για να οργανώσει τον αγώνα του ελληνικού λαού για τη σωτηρία της χώρας του, εξηγώντας στους ‘Ελληνες τι κάνει και γιατί το κάνει. Το ξαναείπαμε το ξαναλέμε: δεν κάνεις την έξοδο του Μεσολλογίου καλώντας για ουζάκια στην παραλία του Αιτωλικού. Α la guerre comme a la guerre, στον πόλεμο όπως στον πόλεμο, έλεγε ο Ναπολέων. Και η Ελλάδα είναι σε πόλεμο από το 2010, μόνο που μέχρι τώρα διάλεξε να μην απαντάει!

Ελπίζουμε ότι οι ‘Ελληνες πολίτες θα απαντάνε με περηφάνια στα παιδιά τους όταν θα τους ρωτήσουν κάποτε αν αποδέχθηκαν, οι ίδιοι  προσωπικά, το τελεσίγραφο της τρόικας το 2015. Ελπίζουμε επίσης ότι η ηγεσία που τώρα βρίσκεται εκ των πραγμάτων επικεφαλής της χώρας θα αποδειχθεί αντάξια της ιστορικής πρόκλησης.

Αθήνα, 30 Ιουνίου 2015

Konstantakopoulos.blogspot.com

Link for the Youtube channel of the Delphi Initiative












THE DELPHI DECLARATION




THE DELPHI DECLARATION
On Greece and Europe

European governments, European institutions and the IMF, acting in close alliance with, if not under direct control of, big international banks and other financial institutions, are now exercising a maximum of pressure, including open threats, blackmailing and a slander and terror communication campaign against the recently elected Greek government and against the Greek people.

They are asking the elected government of Greece to continue the “bail-out” program and the supposed “reforms” imposed on this country in May 2010, in theory to “help” and “save” it.

As a result of this program, Greece has experienced by far the biggest economic, social and political catastrophe in the history of Western Europe since 1945. It has lost 27% of its GDP, more than the material losses of France or Germany during the First World War. The living standards have fallen sharply. The social welfare system is all but destroyed. Greeks have seen social rights won during one century of struggles taken back. Whole social strata are completely destroyed, more and more Greeks are falling from their balconies to end a life of misery and desperation, every talented person who can leaves from the country. Democracy, under the rule of a “Troika” acting as collective economic assassin, a kind of Kafka’s “Court”, has been transformed into a sheer formality in the very country where it was born! Greeks are experiencing now the same feeling of insecurity about all basic conditions of life, that the French experienced in 1940, Germans in 1945, Soviets in 1991. At the same time, the two problems which this program was supposed to address, Greek sovereign debt and the competitiveness of the Greek economy have sharply deteriorated. 

Now, European institutions and governments are refusing even the most reasonable, elementary, minor concession to the Athens government, they refuse even the slightest face-saving formula there might be. They want a total surrender of SYRIZA, they want its humiliation, its destruction. By denying to the Greek people any peaceful and democratic way out of its social and national tragedy, they are pushing Greece into chaos, if not civil war. Indeed,  even now, an undeclared social civil war of “low intensity” is being waged inside this country, especially against the unprotected, the ill, the young and the very old, the weaker and the unlucky. Is this the Europe we want our children to live in? 

We want to express our total, unconditional solidarity with the struggle of the Greek people for their dignity, their national and social salvation, for their liberation from the unacceptable neocolonial rule the “Troika” is trying to impose on this European country. We denounce the illegal and unacceptable agreements successive Greek governments have been obliged, under threat and blackmail, to sign, in violation of all European treaties, of the Charter of UN and of the Greek constitution. We call on European governments and institutions to stop their irresponsible and/or criminal policy towards Greece immediately and adopt  a generous emergency program of support to redress the Greek economic situation and face the humanitarian disaster already unfolding in this country.

We also appeal  to all European peoples to realize that what is at stake in Greece it is not only Greek salaries and pensions, Greek schools and hospitals or even the fate even of this historic nation where the very notion of “Europe” was born. What is at stake in Greece are also Spanish, Italian, even the German salaries, pensions, welfare, the very fate of the European welfare state, of European democracy, of Europe as such. Stop believing your media, who tell you the facts, only to distort their meaning, check independently what your politicians and your media are saying. They try to create, and they have created an illusion of stability. You may live in Lisbon or in Paris, in Frankfurt or in Stockholm, you may think that you are living in relative security. Do not keep such illusions. You should look to Greece, to see there the future your elites are preparing for you, for all of us and for our children. It is much easier and intelligent to stop them now, than it will be later. Not only Greeks, but all of us and our children will pay an enormous price, if we permit to our governments to complete the social slaughter of a whole European nation.

We appeal in particular to the German people. We do not belong to those who are always reminding the Germans of the past in order to keep them in an “inferior”, second-class position, or in order to use the “guilt factor” for their dubious ends. We appreciate the organizational and technological skills of the German people, their proven democratic and especially ecological and peace sensitivities. We want and we need the German people to be the main champions in the building of another Europe, of a prosperous, independent, democratic Europe, of a multipolar world.

Germans know better than anybody else in Europe, where blind obedience to irresponsible leaders can lead and has indeed led in the past. It is not up to us to teach them any such lesson. They know better than anybody else how easy is to begin a campaign with triumphalist rhetoric, only to end up with ruins everywhere around you. We do not invite them to follow our opinion. We demand simply from them to think thoroughly the opinion of such distinguished leaders of them like Helmut Schmitt for instance, we demand them to hear the voice of the greatest among modern German poet, of Günter Grass, the terrible prophecy he has emitted about Greece and Europe some years before his death. 

We call upon you, the German people, to stop such a Faustian alliance between German political elites and international finance. We call upon the German people not to permit to their government to continue doing to the Greeks exactly what the Allies did to Germans after their victory in the  First World War. Do not let your elites and leaders to transform the entire continent, ultimately  including Germany, into a dominion of Finance.

More than ever we are in urgent need of a radical restructuring of European debt, of serious measures to control the activities of the financial sector, of a “Marshal Plan” for the European periphery, of a courageous rethinking and re-launching  of a European project which, in its present form, has proven unsustainable. We need to find now the courage to do this, if we want to leave a better Europe to our children, not a Europe in ruins, in continuous financial and even open  military conflicts among its nations.


Delphi, 21 June 2015


The above declaration was adopted by nearly all participants in the Delphi conference on the crisis, on alternatives to euroliberalism and EU/Russia relations, held at Delphi, Greece on 20-21st of June. It is also supported by some people who were not able to be present. The list of people who signed it follows. In it there are not only citizens of EU countries, but also of Switzerland, USA, Russia and India. Many distinguished American scholars seem to be more sensitive as regard the European crisis, than the … political leaders of EU themselves! As for Russians, it is only normal and natural to bear a great interest for what is going on in EU, as EU citizens bear also an interest for what is going on in Russia. All participants in the Delphi conference share the strong conviction that Russia is an integral part of Europe, that there is a strong interconnection between what happens in EU and in Russia. They are categorically opposed to anti-Russia hysteria, which in fact is nothing less than the preparation of a new, even more dangerous cold, if not hot war.

Altvater Elmar, Germany
Member of scientific community of AΤTAC. Retired Professor of Political Science, Free  University of Berlin.
Amin Samir, Egypt/France
Economist, President of the Forum Mondial des Alternatives 
Ayala Iván H., Spain
Researcher, Instituto Complutense de Estudios Internacionales

Arsenis Gerasimos, Greece 
Εconomist, ex-minister of Economy, of Finance, of National Defense and of Education, ex-UN official and ex-director of UNCTAD

Artini Massimo, Italy
Member of Parliament

Bellantis Dimitris, Greece
Lawyer, PHD in Constitutional Law, Member of the Central Committee of SYRIZA

Black William, USA
Professor of Economics, University of Missouri (Kansas City)

Cassen Bernard, France
Professor Emeritus, Université Paris 8, secretary general of "Mémoire des luttes"

Chiesa Giulietto, Italy
Politician, journalist and author, ex MEP, president of the "Alternativa" association

Freeman Alan, Canada/UK

Gabriel Leo, Austria
Director of the Institute for Intercultural Research and Cooperation (IIIC), Vienna, Member of the International Council of the World Social Forum, Coordinator of the NGO Committee for Sustainable Development of the United Nations

George Suzan, France
Political and social scientist, writer, President of the Transnational Institute

Georgopoulos Dimosthenis, Greece
Economist, sociologist, political scientist, Secretariat on Industrial Policy, SYRIZA

German Lindsey, UK
Convenor, Stop the War Coalition

Glinchikova Alla, Russia
Dr. of political science, Institute of Philosophy, Russian Academy of Sciences.

Graeber David,
Professor of Anthropology, London School of Economics. Author of “Debt: The First 5,000 Years”

Hudson Michael, USA
Professor of economics, University of Missouri (Kansas City), UMKC. President, Institute for the Study of Long-term Economic Trends (ISLET)

Irazabalbeitia Inaki, Spain
Former MEP / responsible for International Relationships for the party ARALAR, Basque Country

Jennar Raoul Marc, France
Dr. in political sciences, specialist on European law and on WTO regulations, writer of twenty books, among them “Europe, la trahison des élites”

Kagarlitsky Boris, Russia
Director of the Institute for globalization studies and social movements (IGSO)

Kalloniatis Costas , Greece
Phd on macroeconomics, adviser to the Ministry of Labour, researcher in the Labor Institute of the General Confederation  of  Workers of Greece

Kasimatis Giorgos, Greece
Prof. Emeritus of Constitutional Law, University of Athens. Founder and Honorary President of the International Association of Constitutional Law, ex-advisor to PM Andreas Papandreou.

Koenig Peter, Switzerland
Εconomist / geopolitical analyst

Koltashov Vasiliy, Russia
Head of the economic research unit of the Institute for Globalisation and Social Movements

Konstantakopoulos Dimitris, Greece
Journalist, Writer, Coordinator of the Delphi Initiative

Koutsou Nikos, Cyprus
Member of Parliament from Famagusta

Kreisel Wilfried, Germany
Former Executive Director, World Health Organization

Mavros Giannis, Greece
Member of the National Council for the Claiming of Germany’s Debts to Greece

Mityaev Dmitry A. , Russia
Deputy Chairman of the Council for Study of Productive Forces of the Ministry of Economic Development and the Russian Academy of Sciences on Development Issues

Ochkina Anna, Russia
Head of Department of social theory at Penza State University

Pantelides Panagiotis, Greece
Economist, senior researcher, European Institute of Cyprus

Petras James, USA
Bartle Professor Emeritus , Binghamton University
Ex-Director of the Center for Mediterranean Studies (Athens), ex-adviser to the Landless Rural Workers  Movement of Brasil and the Unemployed Workers Movement in Argentina 

Pinasco Luca, Italy
National coordinator of Proudhon Circles-Editor for foreign policy of the journal "L'intellettuale dissidente”. 

Radika Desai, USA
Professor, Director of the Geopolitical Economy Research Group, University of Manitoba

Rees John, UK
Co-founder, Stop the War Coalition

Roberts Paul Craig, USA
Former Assistant Secretary of the US Treasury for Economic Policy, Associate Editor, Wall Street Journal, Senior Research Fellow, Stanford University, William E. Simon Chair in Political Economy, Center for Strategic and International Studies, Georgetown University, Washington, D.C.

Sideratos Aggelos, Greece
Publisher

Sommers Jeffrey, USA
Senior Fellow, Institute of World Affairs, Professor, University of Wisconsin-Milwaukee

St Clair Jeffrey, USA
Editor, CounterPunch, author, Born Under a Bad Sky

Stierle Steffen, Germany
Εconomist, ATTAC Germany

Syomin Konstantin, Russia
Author, TV host at All-Russia State Television (VGTRK.com)

Tombazos Stavros, Greece
Professor of Political Economy, University of Cyprus, member of the international "Committee of Truth on Greek Sovereign Debt" (debt auditing committee) created by the Greek parliament

Vanaik Achin, India
Retired Professor of International Relations and Global Politics, University of Delhi

Xydakis Nikos, Greece
Minister of Culture

Zachariev Zachari, Bulgaria
President of the Slaviani Foundation

Zdanoka Tatjana, Latvia
Member of European Parliament



The conference on the internet : The Delphi Initiative - YouTube

Press Conference of the Delphi Initiative




Speech by Dimitris Konstantakopoulos


The Delphi Initiative - Speech by Dimitris Konstantakopoulos


Το κανάλι YouTube της Πρωτοβουλίας των Δελφών















Ομιλία Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Πρωτοβουλία των Δελφών -  Ομιλία Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου